Kullanılan Malzemeler

KAUÇUKLAR

Kauçuklar ya da elastomerler; metaller, fiberler, çimento, plastikler ve cam gibi modern teknolojide göz ardı edilemez bir yeri olan malzeme türüdür. Şu an dünya çapında yıllık kauçuk tüketimi 13 milyon tonun üstünde olmakla birlikte her yıl bu miktar %4 artış göstermektedir. Kauçuk tüketiminin 1/3’ünü oluşturan doğal kauçuk; başta Malezya, Endonezya ve diğer Güneydoğu Asya ülkelerindeki büyük çiftliklerde olmak üzere, Batı Afrika ve Güney/Orta Amerika’da üretilmektedir. Kalan 2/3’lük bölüm ise endüstride sentetik olarak üretilir.

Üretilen sentetik ve doğal kauçuğun yarısından fazlası otomobil lastiklerinde kullanılır. Kalan miktar da çeşitli endüstriyel ürünlerden motora, evlerde bulunan pencere profillerinden ağır konveyör bantlarına kadar bir çok alanda kullanılır.

Elastomerlerin en önemli özelliği baskı ve gerilim altında gösterdikleri elastik davranışlarıdır. Bunlara ek olarak elastomerler; statik ve dinamik gerilmelere karşı dayanıklı, aşınmaya ve kimyasallara dirençli, hava ve su geçirmeyen bir yapıya sahiptir.

Elastomerler ancak kimyasallarla ve diğer katkı maddeleriyle (yaklaşık 20.000 çeşit) karıştırılarak kullanılabilirler. Bileşikteki kauçuk kimyasalları ve katkı maddelerinin miktarına ve çeşidine, vulkanizasyon sıcaklığına göre değişik sertlikte, elastiklikte ve dayanımda kauçuk çeşitleri üretilebilir.

Ham (işlenmemiş) kauçuğu elastik kauçuğa veya sert ebonit benzeri duruma getirmek için vulkanizasyon işlemi yapılır. Bu işlem makromoleküllerin birleşmesi (çapraz bağlanması) şeklinde olmaktadır. Vulkanizasyon işlemi, doğal kauçukta ve doğal kauçuğa benzer sentetik kauçuklarda sülfür ile çapraz bağ oluşturma reaksiyonu olarak kabul edilir. Fakat yüksek moleküler bileşiklerin (sülfür ile bağ yapmayan) elde edilmesinden sonra sülfür-vulkanizasyon işlemi özel bir bağlanma mekanizması olarak kabul edilmeye başlanmıştır.